یادی از طوفان ها

تازه شد جانم از چک چک این باران
دشت خشکم به دریا رسیدم
سرخوشم از بارانی که سر زد
غصه ها از جانم بال و پر زد

می نوازم کنون از دل و جان سازی
تا بخوانم به همراه تو من آوازی

کو سروی که با
دنیا مرا
در این سرا
تنها گذاشت

جای طوفان ها
هرگز خالی نیست
باید راهی شد
با او هم پیمان کیست

زنده شد در جان ها
یادی از طوفان ها
بر سر پیمان ها باشیم

تا فروزد جان ها
در همه میدان ها
خرم از بارانیم

تا که تو جان دادی
از قفس آزادی
شادی از جان شادی
جان چه مستی که دارد

هر کسی شد آگه
برنگردد از ره
پر گشاید از این
شوق هستی که دارد